Eenzaamheid is de afwezigheid van de ander.
Alleen zijn is de aanwezigheid van jezelf.
De ware stilte is niet zonder geluiden, maar zonder gedachten.
Tegenspoed schudt talenten wakker die bij voorspoed nooit zouden ontwaken.
De winter is weer voorbij. De lente is begonnen. De Helleborus is een winterbloeier en is de eerste plant in onze tuin om het nieuwe tuinseizoen aan te kondigen.
Op zaterdagmiddag 29 maart 2008 waaide het flink, maar.....ook de zon scheen. Ik had zin om heerlijk uit te waaien.
Ik reed naar de zuidkant van ons eiland en ben heerlijk langs het water gaan wandelen. Deze boom staat ook op de vorige pagina maar dan helemaal wit van de sneeuw en de rijp.
Dit gebied is van Natuurmonumenten en heet Tiendgorzen. Aan beide kanten is er water. Het ruikt er heerlijk fris en (niet onbelangrijk) ik ben er nog nooit iemand tegengekomen.
In dit gebied kun je een paar kilometer over een graspad langs het water wandelen. Je kunt dit goed zien op de volgende 2 foto's.
Aan de overkant ligt het eiland Tiengemeten. Dit eiland is van Natuurmonumenten. Inmiddels zijn op een aantal plaatsen de dijken doorgestoken en heeft het water en de natuur vrij spel.
Op zondag 20 april 2008 had ik zin om een eindje te gaan wandelen en reed naar Rhoon. Welkom in de Rhoonse Grienden.....
Het is een mooi gebied met kronkelpaadjes, knotwilgen, kleine slootjes en (op dit moment) bloeiende gele dotters.
Via de Oude Maas stoomt het water de grienden in. Uiteindelijk in het hart van de grienden zijn de brede stromen smalle slootjes geworden.
Het is een knotwilgengebied bij uitstek.
Het mooie van deze tijd van het jaar is dat de bomen een groene gloed hebben als voorteken van nieuwe bladeren
In dit gedeelte hoorde ik voor de eerste keer dit jaar de koekoek. Ik hoorde de vogel heel dichtbij maar kon hem niet ontdekken. Ik heb heerlijk 1,5 uur in de Rhoonse Grienden gewandeld en heb heel veel foto's gemaakt, waarvan dit er maar een paar zijn.
Sinds 16 mei 2008 heb ik er na meer dan 30 jaar weer een diploma bij. Het is een certificaat van de Trombosedienst. Ik mag vanaf nu zelfstandig mijn bloed prikken en de medicijnen doseren teneinde de juiste verdunningswaarde van mijn bloed te behouden. Vroeger gaf je een feestje als je een diploma behaalde, tijden veranderen......
Op dinsdag 3 juni 2008 is er bij mij in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam een draad vervangen tussen mijn pacemaker en mijn hart. Deze ingreep en het verplichte nachtje blijven is me dit keer behoorlijk tegengevallen. Ik zal niet in details treden...Er liepen 2 draden : eentje naar de hartkamer en eentje naar de boezemkamer. Deze laatste deed het niet goed meer, zodat je nu 3 draden ziet lopen. De eerste 2 naar mijn boezemkamer en de 3e draad naar mijn hartkamer. Tijdens de operatie vond ik dit een mooi plaatje en bij het eerstvolgende bezoek op de poli zou ik dit plaatje krijgen. Vanmorgen 13 juni 2008 op de poli geweest. Mijn boezemkamer klopt gelukkig ook weer volledig mee. Daarom moet mijn pacemaker vanaf vandaag weer in de auto-modus; dit mocht niet eerder. Enne...dat was gelukkig de verklaring waarom ik als een ouwe vent de afgelopen week nog geen 100 meter kon lopen zonder ter plekke uit te moeten rusten...Maar vanaf nu gaat gelukkig het gewone leven weer verder....hoop ik.....
Vandaag vrijdag 13 juni 2008 is Trudy 52 jaar geworden. Lieve Tru van harte gefeliciteerd met je verjaardag en na alle ziekenhuisperikelen gaan we nu aan het betere deel van 2008 beginnen....
Toch ook nog een foto van Trudy genomen op haar verjaardag. We hebben 's avonds met z'n viertjes naar Nederland - Frankrijk gekeken. Alon bekijkt, al dan niet in het stadion, elke wedstrijd in zijn oranje outfit; dus ook bij ons. Het was een gezellige avond met een hele mooie uitslag.
Vandaag donderdag 19 juni 2008 is 'onze kleine meid' 22 jaar geworden. Lieve Marieke van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Het is weer op donderdag net als 22 jaar geleden. We hopen dat alle gezondheidsperikelen nu achter de rug zijn. Volgende week ga je fijn met Alon op vakantie en vanavond gaan we gezellig met z'n viertjes uit eten.
Op vrijdag 4 juli 2008 ben ik 's avonds om kwart voor 10 naar het Spui gelopen. Het is de rivier die langs ons dorp stroomt.
Ik hoef er maar onze straat en een andere straat voor uit te lopen en de dijk over te steken.
Je kunt een flink eind langs de river lopen en aan de overkant gaat de zon onder, al jaren......
Na een half uurtje liep ik weer naar huis en heb gezellig met Trudy, Marieke en Alon een pilsje gedronken.
De dingen zijn zoals jij ze ziet, dus je kunt ze maar beter positief bekijken.
Gisteren is een ander land en de grenzen zijn inmiddels gesloten.
Woorden zijn de kleren van de gedachten.
Dinsdag 8 juli 2008 vroeg mijn jongste neefje Matthijs of ik vriendjes wilde worden op hyves. Altijd leuk natuurlijk en mijn verzameling neefjes en nichtjes op hyves groeit inmiddels gestaag.
Ik had een krabbel geschreven op de nieuwe hyves van Matthijs en kreeg deze leuke reactie terug.....
"heeeeeeeeeeey Johan
dank je wel voor zoon gaave krabbel 
doei van Matthijs..."
Zondag 13 juli 2008 zijn we met Marieke en Alon op de bouwplaats van hun nieuwe huis in Nieuwerkerk a/d IJssel wezen kijken. Rechts van de container zie je het houtwerk van het hoekhuis. Daarnaast, Links naast de container, komt het huis van Marieke en Alon.
Daarna hebben we op een terrasje aan een klein tafeltje met z'n viertjes wat gegeten.
Wie een kind niet begrijpt, kent de mens in zichzelf niet.
Degene wiens rijkdom gestolen kan worden, is straatarm.
De dingen waarvan je houdt vertellen je wie je bent.
Het hart fluistert altijd, luister goed........
Als je vanuit onze wijk over de randweg rijdt, zie je in de bocht (als je er oog voor hebt) deze gewone sloot. Rechts ligt de Spuidijk waarlangs je de polder in kunt fietsen. Het riet staat nog hoog aan beide kanten van de sloot. Op veel plaatsen is het riet al weer gekapt.
Op vrijdag 18 april 2008 om 19.50 uur is in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam onze vader en opa Gilles Verrij overleden. Hij was al geruime tijd ziek. Op woensdag 23 april 2008 trouwt zijn oudste kleinzoon Henk Post met Arine Guijt. Het was zijn uitdrukkelijke wens dat dit huwelijk gewoon doorgang kan vinden. Vrijdag 25 april 2008 vindt de begrafenis plaats.
Woensdag 23 april reden we met Ma Verrij naar Veenendaal voor het huwelijk van Henk en Arine. We zijn alleen naar de kerkdienst en de receptie geweest.
Vrijdag 25 april was de begrafenis van onze vader en opa Gilles Verrij. Voorafgaand aan de begrafenis vond een dankdienst plaats voor zijn leven in de Thomaskerk. Deze dienst is (tijdelijk) te beluisteren en te downloaden via deze link.
Om ongeveer half 3 liepen we in een lange stoet naar de begraafplaats.
De kleinkinderen legden na afloop van de plechtigheid ieder een witte roos op de kist.
Het was een emotionele week, maar ook een mooie week om zo met elkaar om (o)ma heen te staan. Enne.... de mooiste mensen zijn zij die hun emoties durven tonen.....
Op dinsdag 6 mei 2008 heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen dat mijn achternichtje Linde er, als alles goed gaat, een brusje bij zal krijgen. Ik mocht het niet aan de grote klok hangen, dus....mondje dicht he !!
Net als vorig jaar kun je op een site van Vogelbescherming Nederland weer meekijken in nesthokken. Vorig jaar waren er 4 webcams; dit jaar zijn er 6. Op deze site kun je meegenieten...
Vandaag (27 mei 2008) is behalve mijn broer Wim ook Marit jarig. Ze is 12 geworden. Marit van harte gefeliciteerd !!
Mei is ook de maand dat in onze tuin de akelei bloeit. De akelei is op afstand een wat ielig bloemetje, maar van dichtbij vind ik ze heel erg mooi.
Het is al weer bijna juni en ook dit jaar weer door omstandigheden wat minder in de tuin geweest.
Wel bloeien er in de aanloop naar het EK Voetbal oranje violen..
Op 31 mei 2008 vierde de werkgevewr van Alon en de voormalige werkgever van Marieke, Ernst & Young het 125-jarig bestaan. Voor alle vestigingen van Nederland werd er in Ahoy in Rotterdam een groot feest gegeven.
Voorafgaand aan het feest moest ik in onze tuin foto's maken van Marieke en Alon. En ik heb inmiddels geleerd als je maar genoeg foto's maakt, dan zitten er altijd een paar mooie tussen....
Marieke en ik zijn op dinsdag 3 juni 2008 tegelijk opgenomen in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam; een bijzonder zeldzaam toeval. Bij mij moest er een draad vervangen worden tussen mijn pacemaker en mijn hart en Marieke kreeg een serie onderzoeken vanwege de aanhoudende buikpijn en een allesverstorende moeheid. Na ruim een week werd duidelijk dat kleine galsteentjes in de galbuis via de alvleesklier naar de darmen de oorzaak zijn. Met medicijnen worden de steentjes de komende tijd te lijf gegaan. De foto's van de mri-scan zijn voor een second opinion naar het Erasmus MC. Ook voor Marieke en Alon moeten er nu betere tijden gaan aanbreken.......
Als je deze foto vergroot is alles echt goed te zien : een ooievaar met twee jongen op het nest op het dak van het Viaanse Stadhuis. Deze foto is na enig klauterwerk door Marit genomen vanaf het dakterras van haar vader Hans Peter.
Maandag 16 juni 2008 fietste ik weer voor de eerste keer na mijn laatste operatie ons dorp uit. Ik zag een mooi veld met witte papavers; een schitterend gezicht. Maar 's avonds tussen 6 en 7 uur sloeg mijn hart op hol. Marieke bracht mij bij de huisartsenpost en even later lag ik in een ziekenauto naar het ziekenhuis. Marieke reed met mijn auto ook naar het ziekenhuis. Daar werd ik op de eerste hulp aan de apparatuur gekoppeld.
Om kwart voor 11 hoorde ik dat ik moest blijven en is Marieke weer naar huis gereden. Ik kreeg een bed op de hartbewaking en kreeg tot half 1 een infuus om mijn hart rustig te krijgen. Daarna mocht ik gaan slapen....Er staan daar 6 bedden in een halve cirkel, ieder bed in een aparte nis voorzien van apparatuur. Uit elke hoek klonk piep, ping, blieb etc. Thuis slaap ik overal doorheen maar daar heb ik weer een nacht wakker gelegen. Ik lag bij een raam en om kwart voor 5 was het helemaal licht. Ik keek uit op een kruispunt waar ik elke dag langs kom om naar mijn werk te gaan.
Ik moest nuchter blijven want ik zou een stroomstoot krijgen om mijn hart rustig te krijgen. Op de monitor had ik 's nachts al gezien dat mijn hartslag continue bewoog tussen 100 en 140. Hij kan niet hoger want mijn pacemaker is daarop begrensd; veel te hoog natuurlijk als je in bed ligt. Om half 11 kwam de pacemakertechnicus alles doormeten en mijn ritme was goed. Een stroomstoot was dus niet (meer) nodig. Om half 12 begon ik aan mijn ontbijt. Mijn mix aan medicijnen is nu aangepast en daarna zakte de hartslag. Om half 3 mocht ik los van de apparatuur en kreeg ik een zenderkastje om. Om kwart voor 5 kreeg ik te horen dat ik weer naar huis mocht. Morgen moet ik nog effies terug om mijn pacemaker te laten bijstellen op de veranderde mix aan medicijnen. Mijn pacemaker veroorzaakt nu dat ik maar een kleine 100 meter kan lopen en dan moet ik uitrusten. De dag begon zo mooi met witte papavers en eindigde in een slapeloze nacht tussen de witte lakens op de hartbewaking......
Zondag 6 juli 2008 was een mooie zonnige dag. In onze tuin staan nu veel planten in bloei.
Hoe dichter je bij een bloem komt, hoe mooier deze vaak wordt...
Het was soms doodstil in de tuin en dan hoor je de bijen zoemen. Die beestjes zijn heel erg snel en om ze te fotograferen moet je gewoon geluk hebben....
Dinsdag 15 juli 2008 werd Marieke weer voor nader onderzoek opgenomen in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam.
Vrijdag 18 juli 2008 kwam Marieke gelukkig weer thuis. 's Middags kwam oma Verrij op bezoek en liet Marieke op haar laptop de keuken zien die zij en Alon pas gekocht hadden.
Zondag 3 augustus 2008 zijn Trudy en ik bij Esther in Deurne geweest. Om 9 uur vertrokken we en volgens de tomtom zouden we er om 10 voor 11 zijn. Precies op die tijd belden we aan bij Esther. We dronken koffie met een groot stuk vlaai in de tuin. Tussen de middag zijn we in haar 'stamkroeg' lekker wezen eten. Om 4 uur vertrokken we weer richting huis. Het was een hele gezellige dag en we hebben afgesproken dit vaker te doen.
