Op zondag 9 augustus 2009 hebben we met z'n viertjes een fluisterboot voor 8 personen gehuurd. Om 11 uur waren we ter plekke iets ten oosten van Oud-Alblas.
Er werd uitgelegd hoe de fluisterboot werkt. Het is een fluisterboot omdat hij vaart op een elektromotor en dus geluidloos. Met een goed gevulde coolbox en een tas met lekkere broodjes en andere lekkere dingen stapten we aan boord en voeren we de Graafstroom op.
We hadden de boot voor 4 uur gehuurd en dat was voldoende tijd om heen en weer naar de molens van Kinderdijk te varen. We voeren over de Graafstroom via Oud-Alblas naar Ablasserdam en van daaruit naar Kinderdijk.
Het was lekker weer maar het zonnetje liet regelmatig verstek gaan. Na anderhalf uur varen kwamen we bij de molens van Kinderdijk aan. We passeerden een bruggetje dat vol stond met Japanners met allemaal een fototoestel.
Het was ongeveer half 2 toen we op ons verste punt waren aangekomen en we voeren weer terug. Onderweg hadden we tijd genoeg om te eten en te drinken.
Marieke heeft heel veel foto's gemaakt. Dit zijn er maar een paar. We hebben onderweg veel gelachen, het was een hele leuke dag, varen is ten slotte weer eens wat anders.
Vandaag zondag 30 augustus 2009 is Alon 26 jaar geworden. Alon van harte gefeliciteerd, ook jij hebt voor de laatste keer thuis je verjaardag gevierd. Je tuinfeest afgelopen vrijdag was erg gezellig en sfeervol.
Hans Peter stuurde 2 foto's. Op de ene foto zie je Hans Peter met zijn dochter Marit en op de andere foto Marit en Nicole, de dochter van Desiree.
Zondag 11 oktober 2009 zijn Trudy, Marieke en ik naar tante Jo geweest in een bejaardentehuis in Gorinchem.
Tante Jo is de jongste zus van Trudy's reeds vele jaren geleden overleden oma. Tante Jo is inmiddels 93 jaar.
Marieke heeft al heel lang een bijzondere band met tante Jo. Net als Trudy's oma straalt tante Jo dankbaarheid uit. Van mensen zoals tante Jo leer je bij tegenslag genieten van alle grote en kleine dingen die overblijven.
Zondagmiddag 18 oktober 2009 reden Trudy en ik naar Nieuwerkerk aan de IJssel, naar het nieuwe huis van Marieke en Alon. Trudy reed; ze wil wennen aan het drukke verkeer tussen ons dorp en Nieuwerkerk aan de IJssel.
De meest rechtse voordeur is van het huis van Marieke en Alon. De huizen om de hoek zijn inmiddels opgeleverd.
Marieke en Alon hebben als enige een dakkapel.
De verwachting is dat het huis van Marieke en Alon voor de Kerst wordt opgeleverd.
Vandaag is het dinsdag 20 oktober 2009 en is mijn moeder 81 jaar geworden, iets om heel dankbaar voor te zijn. Ma, van harte gefeliciteerd en tot vanavond.
Er zijn van die momenten, die passen niet in een album; die passen alleen in je hart.
Soms is het niet het licht, maar zijn het de schaduwen die je helpen om de dingen beter te zien.
Henk en Arine Post zijn een neef en een nicht van ons. Op de foto zie je de tweelingzus van Arine. Zij heet Corine en ik weet dat het Corine is die op de foto staat, want je ziet geen verschil tussen Arine en Corine. Corine is voor 9 maanden naar Nicaragua en doet daar vrijwilligerswerk. Henk en Arine zijn nu bij Corine op vakantie. Via deze link kun je de weblog van Corine lezen
Soms hoor en zie je een vliegtuig boven je in de lucht. Als je wilt weten welk type dit vliegtuig is of waarheen dit vliegtuig gaat, kijk dan op deze kaart van Nederland met alle info over de vliegtuigen die op dit moment boven Nederland vliegen.
Als het geluk aan je voeten ligt, is de kans dat je het vertrapt het grootst.
Soms is het niet het licht, maar zijn het de schaduwen die je helpen om de dingen beter te zien.
Vergeef en je zult vrij zijn. Vergeet en je zult vrijer zijn.
Wie je bent, is oneindig veel belangrijker dan wat je hebt.
Elke dag worden we opnieuw geboren. Wat we vandaag doen, is wat het meest telt.
Ook tegenwind gaat liggen.
Vaak is het zo dat mensen die zeggen wat ze denken juist niet hebben nagedacht over wat ze zeggen.
Luisteren is meer dan wachten tot iemand is uitgepraat.
Niets is onmogelijk als we het samen doen.
Je bent misschien in staat om een heleboel te onthouden, maar ben je ook wijs genoeg om te kunnen vergeten ?
Iemand missen, is zoeken naar een stukje van jezelf.
Een last houdt op een last te zijn als we ophouden met tillen.
Wees niet bang een stukje van jezelf te geven; het groeit weer helemaal aan.
Het zijn niet onze vaardigheden die laten zien wie we echt zijn. Het zijn onze keuzes.
Als je wilt dat anderen anders op jou reageren, verander dan de manier waarop jij reageert op anderen.
In een waardevol gesprek is het spreken een gevolg van het luisteren.
Vanaf het moment dat onze kerstboom in de kamer stond, groeide het aantal cadeautjes onder de kerstboom. Vanavond kerstavond 2009 gaan we de cadeautjes met z'n viertjes uitpakken.
Een lekker pilsje tijdens de kerstdagen smaakt altijd zeker als het in dit soort blikjes wordt verpakt....
Altijd leuk om zo'n kaarsje te krijgen.
De 'ze' van het tegeltje is Marieke die met Alon over een paar weken in hun nieuwe huis in Nieuwerkerk aan den IJssel gaat wonen.
Ik wens iedereen hele fijne kerstdagen, een mooi oud en nieuw en een gezond en gelukkig 2010 !!
Op zondag 3 januari 2010 ben ik met Trudy naar de Tiendgorzen geweest, het natuurgebied van Natuurmonumenten aan de zuidkant van ons eiland langs de rivier.
De temperatuur was onder 0 maar de zon scheen en er stond weinig wind.
Het was muisstil. Er vlogen heel veel ganzen over.
Dit was de laatste dag van de kerstvakantie, morgen begint het gewone leven weer. Een nieuw jaar, een nieuw tuinseizoen. Mogelijk ook weer een nieuw fietsseizoen, vorig jaar ben ik door mijn gezondheid met mijn fiets het dorp niet uit geweest. Maar de vooruitzichten zijn nu beter. Van mij mag het nu lente worden......
Dinsdag 18 augustus 2009 zijn we weer eens een dagje naar Volendam en Marken geweest. We reden om half 10 vanaf huis en waren tegen half 12 in Volendam na onderweg nog ergens koffie te hebben gedronken.
De dijk in Volendam heeft iets gezelligs. De vele terrassen met uitzicht op het het water en de vele buitenlanders die langs wandelen. Een verkoelend windje vanaf het water maakt dat je het best vol kunt houden daar....
De foto hieronder was ons uitzicht vanaf het terras waar we tussen de middag lekker gegeten hebben.
Trudy is daarna nog een uurtje de winkeltjes langs geweest en ik ben o.a. op het graf wezen kijken waar de kinderen begraven liggen van de brand in het Hemeltje in de Nieuwjaarsnacht van 2001. Drie jaar geleden waren we daar ook en ik heb toen foto's gemaakt (zie pagina7). Eén van de slachtoffers is een meisje dat 3 dagen ouder is dan Marieke.
Daarna vertrokken we met de auto naar Marken. Je kunt ook met de boot oversteken, maar wij zijn met de auto gegaan. Aan de buitenrand van Marken moet je je auto parkeren, want Marken is voor toeristen met auto verboden gebied.
Alle terrassen zaten vol, maar toevallig gingen er net mensen weg toen we langs het terras liepen waar de boten vanuit Volendam aanmeren. Ook in Marken ging Trudy daarna wat winkeltjes langs en ik heb wat foto's gemaakt en heerlijk langs het IJsselmeer gezeten. Aan het eind van de middag reden we weer naar huis en onderweg zijn we ergens saampies lekker wezen eten.
Met je blik in de juiste richting, hoef je niet anders te doen dan lopen.
Een pad ontstaat door er op te lopen.
Verheug je op het leven, het is al later dan u denkt.
De dwaas doet wat hij niet kan laten, de wijze laat wat hij niet kan doen.
Alles heeft schoonheid, maar niet iedereen ziet haar.
Voor veel mensen is de herfst een verschrikking, maar niet voor Jet. Juist in de herfst is Jet in haar element en gaat met haar fototoestel op zoek naar mooie paddestoelen. Ze stuurde een paar foto's en eerlijk is eerlijk, de oneliner boven deze foto klopt als een bus : Alles heeft schoonheid, maar niet iedereen ziet haar.....
Het is zaterdag 17 oktober 2009 en heerlijk tuinweer. Mijn pacemaker is nu weer ingesteld dat bij inspanning mijn hartslag boven de 80 slagen per minuut mag komen en daardoor kan ik weer redelijk normaal in de tuin werken. Kon ik vorig jaar nog geen zware kluiten met hosta's uit de tuin opgraven, vandaag lukte het gelukkig weer wel. De hosta's zijn in vele delen verdeeld en opgepot. Ook een aantal stekjes van de groenblijvende struikkamperfoelie staan nu te wachten op het komende tuinseizoen.
Zondagmorgen 18 oktober 2009 was het heerlijk weer en ik had zin om een eind te gaan lopen in het gebied de Tiendgorzen van Natuurmonumenten aan de zuidkant van ons eiland.
Ik was zoals zo vaak weer de enige die daar liep en juist daar kan ik van genieten. Heerlijk stil, een warm zonnetje, luisteren naar het kabbelende water, kijken naar de vele verschillende vogels die verschrikt vanuit het riet opvliegen.
Nou ja...helemaal alleen was ik nu ook weer niet. Ik kwam 4 dames tegen die heerlijk in het zonnetje lagen, maar wel op 'mijn' pad. Ze hadden geen zin om voor mij op te staan.
Voor de foto hieronder ben ik heel voorzichtig dichterbij gekomen en ben voor deze dame heel diep door de knieën gegaan. Zo te zien heeft ze het niet als onprettig ervaren.
Haar buurvrouw wel en net als bij schapen als er één gaat staan, gaan ze allemaal en maakten speciaal voor mij het pad vrij.
De koeien liepen rechts het gebied in en ik kon weer verder.
Je kunt een behoorlijk eind langs de rivier blijven lopen, maar ook via gammele bruggetjes het veld in.
Na 2 uur was ik weer terug bij het beginpunt en heb nog een hele tijd in het zonnetje op basaltblokken langs de rivier gezeten.
Het is vandaag dinsdag 22 december 2009. Ik heb kerstvakantie en buiten is het wit. Van mij mag het altijd in de kerstvakantie sneeuwen. Het komt niet vaak voor maar dit jaar word ik op mijn wenken bediend.
Ik luister nu naar mijn radio blog. Gisteravond heb ik weer 4 nieuwe nummers toegevoegd. Mijn radio blog begint nu met het hele mooie 'Adeste, Fideles' van Enya. Hier kun je het horen.
Als ik nu naar buiten kijk is alles mooi wit. Ook vannacht heeft het weer gesneeuwd.
Bij ons thuis staat de kerstboom weer in de kamer. Sinds onze nieuwe inrichting zijn ook alle kerstspulletjes vernieuwd. Dit is de hobby van Trudy en de figuurtjes op de foto's vind je dus her en der in onze kamer terug.
Het schilderij hieronder hebben we voor ons laten maken. In het schilderij zijn de bruintinten van onze inrichting verwerkt. Het bijzondere aan het schilderij is dat er foto's van onze ouders in zijn verwerkt. Je vindt ook een foto terug van Marieke toen ze 3 jaar was en een recente foto van Trudy en mij. Ik heb het schilderij van een zijkant moeten fotograferen omdat ik mijn flits niet bijvoorbeeld via het plafond kan sturen. Nu weerkaatst de flits minimaal via de glimmende delen van het schilderij. Het schilderij meet 1,5 bij 0,75 meter.
Jesse, Nicole en Marit hebben in de achtertuin bij Desiree en Hans Peter en aardige sneeuwpop gemaakt....
Dinsdagavond 22 december 2009 ben ik saampies met Marieke naar de bekerwedstrijd Feyenoord - AZ geweest. Na een boeiende wedstrijd bekert Feyenoord verder en wij zijn een echte Feyenoordkerstmuts rijker....
Op woensdag 23 december 2009 reden we in de namiddag naar huis en zagen we dat het een mooie zonsondergang zou gaan worden.
Thuis pakte ik mijn fototoestel en liep 2 straten uit, de dijk over naar de rivier.
Ik was precies op tijd voor een betoverende zonsondergang langs onze rivier. Het was koud maar de moeite waard.
Als je de foto hieronder vergroot zie je een groep ganzen boven de rivier vliegen.
Het zal door de kou geweest zijn dat ik de enige was die langs de rivier liep. Met mijn handen diep in mijn zakken liep ik weer naar huis.
Ineens realiseerde ik me dat ik beloofd had het eten klaar te maken....
Morgen is het kerstavond.......
The secret of Christmas is not the things you do at Christmas time but the things you do all year through....
